خیلی وقت پیش این نامه رو دیده بودم اما بهش دقت نکرده بودم تا اینکه 2-3 روز پیش دوباره چشمم بهش خود واین دفعه از زوایای دیگه بهش نگاه کردم البته تو صحت این سند مثل هر سند تاریخی دیگه این روزا ریخته مخصوصا از نوع اینترنتیش تردید فراوان وجود داره اما بر فرض درست بودنش میشه از دو زاویه بهش نگاه کرد
از زاویه ناصرالدین شاه:
اول اینکه ناصرالدین شاه یا خیلی بی عرضه بوده که وزیرش اینطوری باهاش حرف میزده یا خیلی دمکرات و بقول بعضیا مهروز بوده حالا انتخاب اینکه کدومش بوده با خودتون 
دوم اینکه حق داشته با این اوضاع بده اون بلا رو سرش بیارن اصلا همونموقع اینکارو نکرده واقعا عجیبه
از زاویه امیر کبیر:
هر چقدر هم که ناصرالدین شاه بی عرضه بوده باشه با احتساب اوضاع و فرهنگ اون دوره خیلی اعتماد به نفس داشته یا جاپاش رو سفت میده (که با بلایی که سرش اومد احتمال دومی کمتره) که اینطوری با شاه مملکت حرف زده البته انتخاب اینم که کدومش بود با خودتون
.
اگه واقعا به چیزی که نوشته اعتقاد داشته ٬ و قضیه لجبازی و قدرت به رخ کشیدن نبوده باشه که با سابقه امیر کبیر احتمالش کم نیست اسمش رو باید آب طلا نوشت
