هر چی فکر کردم همه اش این داستانه اومده بود تو مخم سوزن هم ول نمیکرد از روش، حالا ربطش به چیه خودمم نمیدونم

گویند منصور دوانیفی ( منصور دجال) روزی به بالای منبر رفت و گفت ای مردم بروید خدا را شکر کنید که خداوند به یمن خلافت من طاعون را از میان شما برداشت، فردی از میان جمعیت گفت خداوند عادل تر از آن است که در یک زمان دوبلا نازل فرماید

اوضاع : خراب

شرایط : ناچور

چشم انداز آینده: تاریک (دست کم در کوتاه مدت)

و….

در کل وضعیت: داغون

پ.ن: ثبت شد فقط من باب ثبت در تاریخ تا بعدها شاید ببینم یه کم امیدوار بشم با یادآوری وضعیت الان

]]> http://mammad81.wordpress.com/2008/09/18/%d9%88%d8%b6%d8%b9%db%8c%d8%aa%d8%af%d8%a7%d8%ba%d9%88%d9%86/feed/ 2 mammad81 http://mammad81.wordpress.com/2008/05/01/%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d8%a7%d9%84%db%8c-%d9%86%d8%a8%d9%88%d8%af%d9%86-%d8%b9%d8%b1%db%8c%d8%b6%d9%87/ http://mammad81.wordpress.com/2008/05/01/%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d8%a7%d9%84%db%8c-%d9%86%d8%a8%d9%88%d8%af%d9%86-%d8%b9%d8%b1%db%8c%d8%b6%d9%87/#comments Thu, 01 May 2008 14:22:58 +0000 Mohammad http://mammad81.wordpress.com/?p=27 ]]> مدتیه اونور خیلی حس نوشتن ندارم ، نمیدونم جرا  ولی حالا فعلا اینجا رو اومدم یه آب و جارو بکنم  شاید دوباره به نوشتن جفنگیات توش ادامه دادم

از زاویه ناصرالدین شاه:

اول اینکه ناصرالدین شاه یا خیلی بی عرضه بوده که وزیرش اینطوری باهاش حرف میزده  یا خیلی دمکرات و بقول بعضیا مهروز بوده حالا انتخاب اینکه کدومش بوده با خودتون

دوم اینکه حق داشته با این اوضاع  بده اون بلا رو سرش بیارن اصلا همونموقع اینکارو نکرده واقعا عجیبه

از زاویه امیر کبیر:

هر چقدر هم که ناصرالدین شاه بی عرضه بوده باشه با احتساب اوضاع و فرهنگ اون دوره خیلی اعتماد به نفس داشته یا جاپاش رو سفت میده (که با بلایی که سرش اومد احتمال دومی کمتره) که اینطوری با شاه مملکت حرف زده البته انتخاب اینم که کدومش بود با خودتون .

اگه واقعا به چیزی که نوشته اعتقاد داشته ٬ و قضیه لجبازی و قدرت به رخ کشیدن نبوده باشه که با سابقه امیر کبیر احتمالش کم نیست اسمش رو باید آب طلا نوشت

البته بنده معمولا کاری به این اقدام ها و اینکه فایده داره و اصلا ادامه پیدا میکنه یا نه ندارم اصلا به من چه که کدوم خانومه با کدوم آقاهه چیکار میکنه؟

اینکه گذشت ولی اگه هشت نه سال پیش اون  یکی آقاهه با اون یکی خانومه حرف میزد چیز به چیزش نمی کردن؟

پ.ن:  تشخیص اینکه  آقا ها و خانوما رو کیا فرض کنین با شماست و خودتون مسئول کلیه عواقب احتمالیش هستید  

شنبه چهارم فروردین از مشهد حرکت لاک پشت وارمون رو آغاز کردیم شب رو در بیر جند موندیم از روز اول که حدود 300 کیلومتر طی کردیم بگذریم ، فردای آنروز از نوار شمالی حرکت کردیم و در سرعت حرکتمون همین بس که رکوردمون طی کردن جاده چالوس در 8 ساعت بود البته خیلی شانس آوردیم چون بلافاصله بعد از رسیدن ما کوه ریزش کرد و جاده چالوس بسته شد .

روزهای دیگه هم متوسط روزی 100 کیلومتر میرفتم ولی در عوض بسیار لذت بخش بود و خیلی خوش گذشت تو راه شهرهای زیادی رو دیدیم و گذشتیم یکی از اونا که کمتر معروفه ولی خیلی قشنگ بود رامیان بود تازه میخواستیم تا آستارا هم بریم که خدا رو شکر کنسل شد.
در مجموع مسافرت بسیار خوبی بود و خیلی خوش گذشت اما از من به شما نصیحت اگه دسته جمعی خواستید برید سفر برای اینکه نهایت لذت رو ببرید آدم تنبل غرغرو با خودتون نبرید

امروز با سلام و صلوات برای اولین بار با ویلچر برقیم رفتم تو خیابون فکر نمیکردم سر بالایی خیابونمون رو رد کنه ولی خیلی راحت رفت از نگاه چپ چپ و زل زدن ملت که بگذریم خیلی حال داد حالا خیلی جاها میتونم برم هر چند متاسفانه اکثر ساختمونا و اداره جات پله دارن لکن اینجا ایران است همینش هم غنیمته از فردا میرم الواطی  

قبل از نوشتن راجع به اونچه دیدم یاد یه داستانی افتادم که بی ربط نیست: میگن یه جهانگرد با کشتی میاد تو یکی از بندر های ایران یه بار بر میگیره تا وسایلش رو از کشتی پیاده کنه باربره چشم چپش کور بوده بعد وسایل رو سوار درشکه میکنه تا بره سوار یه کشتی دیگه بشه کالسکه چی هم چشم چپش کور بود سوار کشتی که میشه میبینه چشم چپ ناخدا هم کوره درنتیجه تو سفرنامه اش مینویسه من در ایران به شهری رفتم که چشم چپ تمام مردمش کور بود.
حالا از شانس کج ما یا مشهدی ها جایی که اون چند روز اقامت داشتیم ظاهرا یکی از خز ترین مناطق مشهد بود من هم نمیخوام اینجوری برداشت کنم و بازدیدهای چند روزه ام از مشهد رو به کل شهر تعمیم بدم ولی وقتی روی تابلو بزرگ پیتزا و ساندویج رو میبینی یا اینکه میبینی طرف با فتخار عکس 3*4 اش رو رو تابلو فلکس مغازه اش زده دیگه جایی برای دفاع نمیمونه . حالا میفهمم چرا تو JTV  همه لهچه مشهدی دارن 

دیگه اینکه نمردیم پیاده رو درب داغون تر از تهران هم دیدیم بعضی جاها برای عبور تانک و بولدوزر احتیاج میشد   ترافیکش هم در نوع خودش عجیب بود. تا یادم نرفته مژده بدم که محل سکونت احمدی نژ* و هیئت دولت رو اونجا کفش کردم  چوراب 50 تومن زیر پیرهن و تاپ 200 تومن  
البته انصافا ما در شلوغترین زمان ممکنه اونجا بودیم و در نتیجه من از عابرینی که وقتی بعد از یکساعت علاف شدن میگفتی آقا برو کنار بر میگشتن یکساعت برو بر نگاهت میکردن چیزی نمیگم چون احتمال داره از شهر دیگه بوده باشن. ضمن اینگه عیب می جمله چو گفتیم اینم بگم که بقول یکی از دوستان همینکه یکدفعه چند میلیون هجوم آوردن به یه شهر و هنو توش نون گیر میاد خودش خیلیه بقیه رو دیگه هیچی
در کل مشهد که بهمون خیلی خوش گذشت ، حرم هم رفتیم البته واضح و مبرهن است که دستمون به ضریح نرسید ولی تا اونجایی که من رفتم بیشتر نباشه کمتر از دست زدن به ضریح برای بقیه نبود  
البته از خیلی جهات دیگه هم میشه به این سفر نگاه کرد منتها اگه یکیشو بگی باید همه رو بگی و اونوقت وبلاگم هفتاد من تکست شود

خلاصه اینکه ما فردا عازم مسافرت هستیم اگه تو راه مردیم خوبی بدی ازمون دیدید حلال کنید  

نوروزتون هم پیشاپیش مبارک باشه تا من برگردم سفرنامه مشهد رو بنوییسم

در یک مزرعه و در لای گندمها (شایدم یه چی دیگه بوده  بوده گیر ندید دیگه ) یک خانواده بلدرچین زندگی میکردن وقتی که فصل درو  نزدیک شد بلدرچین پدر به جوجه اش گفت : برو و مراقب کشاورز باش هر وقت دیدی خواست که مزرعه را درو کنه بگو تا زودتر از اینجا بریم چند روز بعد جوجه بلدرچین اومد گفت زود جمع کنید بریم بلدرچین گفت چرا؟ جواب داد مزرعه دار به پسرش گفت برو به همسایه بالایی بگو داسشون رو بیارن بریم  مزرعه رو درو کنیم بلدرچین گفت لازم  نیست از اینجا بریم  چند روز بعد دوباره  جوجه بلدرچین اومد گفت زود جمع کنید بریم بلدرچین گفت چرا؟ جواب داد مزرعه دار به پسرش گفت  برو به همسایه پایینی بگو داسشون رو بیارن بریم  مزرعه رو درو کنیم باز بلدرچین گفت لازم  نیست از اینجا بریم  بعد از یه مدت جوجه اومد گفت بابا مزرعه دارم به پسرش گفت برو داس خودمون رو از انبار بیار تا فردا بریم مزرعه رو درو کنیم بلدرچینه گفت حالا زود جمع کنید که باید از اینجا بریم .

پ.ن 1: نمیدونم چرا این حکایت منو یاد این آیه میندازه که میگه : “خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمیدهد مگر آنکه خودشان اینکار را بکنند”

پ.ن 2: برداشت چیزی و چیزی نکنید لطفا